Vandaag sta ik om zes uur op en maak me klaar voor een nieuwe dag. Als ik klaar ben in de badkamer en helemaal ben aangekleed, is het de beurt aan Albert, gevolgd door Greet en als laatste is Donatella aan de beurt. Als Greet en Donatella nog bezig zijn, hebben Albert en ik alvast wat spullen naar de auto gebracht en wordt Daisy even uitgelaten. Daarna zet ik Daisy even in de auto en gaan wij lekker met z’n vieren ontbijten in het hotel. Het eten is weer lekker en we smikkelen onze bordjes leeg.
Na het eten haal ik Daisy uit de auto en gaan we naar de hotelkamer om de laatste spullen in te pakken. Zodra dat klaar is brengen we het naar de auto en rijden daarna naar het park. We parkeren de auto weer bij de kennel en brengen Daisy nog even voor een paar uurtjes weg. Dan gaan we naar het park en bezoeken als eerste Buzz Lightyear. Hier gaat het al mis met de goede manieren van Donatella. Ze zit met Greet in een karretje en begint haar te schoppen en te slaan. Ook had ze al naar Albert gespuugd. Na dit gebeuren probeer ik nog een afspraak met haar te maken en duidelijk te maken dat dit niet kan. Ze gaat nog wel even sorry zeggen tegen Greet en Albert, maar een kwartier later is het alweer raak.
We gaan toch nog even een bakkie drinken in de bake shop en halen nog even een beeld in één van de winkels. Daar wordt Donatella nog vervelender dan ze al was deze ochtend en we verlaten het park. Halen Daisy uit de kennel en beginnen aan de terug reis naar Nederland. Donatella wilde in de auto wel een dvd kijken en dus werd dit geïnstalleerd, maar nog geen uur later was ze zo vervelend aan het doen in de auto en geen enkele waarschuwing hielp meer, dus ook de dvd ging weer uit.
Daarna werd er achterin de auto nog even een paar geslapen door Albert, Donatella en Daisy. Maar zodra Donatella weer wakker was ging ze weer op dezelfde voet verder als waar ze gebleven was. Bij Ulvenhout werd er gestopt voor een maaltijd, die in de auto werd genuttigd. Ook Daisy kreeg hier een bakje eten en werd nog even uitgelaten. Dan rijden we verder en is het weer vreselijk gezellig achterin de auto (niet dus).
Als we aankomen bij het huis van Donatella, durft ze niet naar binnen en begint vreselijke (krokodillentranen) te huilen. Binnen wordt het hele verhaal even uit de doeken gedaan en meteen verteld dat ze voorlopig maar niet meer mee hoeft. (dit kan gewoon niet). We blijven nog even gezellig kletsen en als Rianne iets aan Donatella vraagt, praat die er gelijk overheen zonder ook maar een antwoordt te geven.
We nemen na een tijdje weer afscheid en voor die tijd heeft Donatella nog wel even sorry gezegd
Het was een bewogen weekend.
Dag 1 was leuk en perfect met veel blije gezichten, maar dag 2 was eigenlijk een drama en zeker niet voor herhaling vatbaar. Misschien dat het ooit weer goed gaat komen met het humeur en de buien van Donatella, maar dat moet ze dan eerst maar eens laten zien.